Oude zegelloden die dateren van vóór 1800 worden zelden intact gevonden. Ze bestaan vaak uit twee schijven die door middel van een dunne strook met elkaar verbonden zijn. Ze worden tegen elkaar geknepen waarbij de mannelijke in de vrouwelijke zijde past op zo’n manier dat het zegel niet meer verwijderd kan worden zonder beschadigd te worden. Uitzonderlijk worden na het zegelen nog inscripties aangebracht. Op dit zegel werden drie krassen getrokken op de zijde met het gezicht. De precisie waarmee dit gebeurde laat vermoeden dat de krassen bewust, dus met een bepaalde reden, werden aangebracht. De hypothese is dat het een telmerk zou zijn maar hierover is nog weinig bekend.

PPV 00602

Op de voorzijde van het gecorrodeerde loden scharnierzegel, staat binnen een parelcirkel een adelaar in vooraanzicht met het hoofd naar links. De uitslaande vleugels tonen zes pluimen die aan de linkerzijde redelijk goed bewaard bleven maar aan de rechterzijde plat werden gedrukt. De adelaar heeft ook twee horizontale poten met klauwen en een brede uitwaaierende staart. Helemaal links, buiten de parelcirkel staat er een grote stip. Op de keerzijde van het scharnierzegel staat een gebaard mannenhoofd waarvan de rechterzijde redelijk bewaard is gebleven. Nadat deze afbeelding op het zegel werd gestempeld, werden drie grove verticale krassen gemaakt over de figuur. De middelste kras loopt vanaf onder tot aan de neus. Helemaal rechts, op de lip en naast de lip,  zijn er mogelijk sporen van een legende. Het scharnierzegel werd gevonden in Scherpenheuvel-Zichem. De diameter is 29 mm. Datering:17de/18de eeuw