Vlakbij het centrum van Tessenderlo, in vogelvlucht op 200 meter van de kerkdeur, werd in 1798 een houten ‘Koffiepotmolen’ opgericht boven op het oostelijke uiteinde van een langgerekte Diestiaanheuvel die tot aan de straat Kolmen reikt. Hoe deze molen er precies uitzag kan niet meer achterhaald worden. Er bestaan geen foto’s van deze molen en hij brandde op 30 september 1881 volledig af. De oorzaak van de brand kon niet achterhaald worden. Het was min of meer een vaste constructie, een bovenkruier, enkel de bovenkap kon gedraaid worden. In de Atlas der Buurtwegen, opgemaakt rond 1845, staat de molen afgebeeld als een ronde cirkel. Op een niet nader gedateerd kadasterplan uit de 19de eeuw wordt de ‘Kafe Pot Molen’, zoals hij wordt genoemd, afgebeeld als een zeshoek.

Archeologisch onderzoek

In de periode 1982- 1984, ongeveer 100 jaar na de brand, onderzocht de Geschied- en Heemkundige Kring van Tessenderlo de molensite volgens de kwadrantenmethode. Tijdens het onderzoek werden brokstukken van de molenstenen, kleipijpfragmenten (ondermeer met merken 96 en IK), gesmede nagels, aardewerkscherven, houtskool, verkoold graan, een spinschijf, een tafelmes, een koperen slotplaatje, bakstenen, kalkmortel, gesmolten glas, delen van griffels en een kleine handmolensteen gevonden. Enkel de handmolensteen en een handvol verkoold graan bleven bewaard. De kleine handmolensteen uit basalt is niet volledig cirkelvormig. Hij heeft een diameter variërend van 27,5 tot 28 cm. Het gat in het midden heeft een diameter van 3,5 cm en hij is 3,5 cm dik. De ene zijde is aangescherpt met centripetale groeven, de andere zijde is ruw bekapt. Wat de functie was van deze kleine handmolensteen blijft onduidelijk.