Testa vzw richtte onmiddellijk na de oprichting van de vereniging de pijlen op bedreigde sites. Het Hof van Goor in Tessenderlo was zo’n site. In eerste instantie was het domein een cijnshof dat volledig onafhankelijk was, dus vrij van belastingen, wat ook nadelig is voor de geschiedschrijving omdat weinig archivalische bronnen, zoals cijnsboeken, bewaard bleven. Ten tweede lag het middeleeuwse landbouwdomein, dat zeker al bewoond werd sinds het jaar 1301, in industriegebied en zou vroeg of laat, in 2010 was het een feit, vernield worden door uitbreidingswerken. Omdat landbouwer André Rogiers het Hof nog pachtte kon enkel de gracht onderzocht worden. De gracht was enkele decennia geleden grotendeels gedempt. Gelukkig had de landbouwer zijn woonst in de jaren ’50 opgericht net buiten de grachten. Twee sleuven werden uitgezet waarbij de zij- en grondprofielen werden opgemeten. Een eerste sleuf werd dwars door de gracht aangelegd, een tweede parallel met de gracht. Vrijwel  onmiddellijk kwamen de eerste scherven tevoorschijn. Het archeologisch onderzoek werd uitgevoerd met sponsoring van Tessenderlo Chemie NV, de eigenaar van de site.