Oorspronkelijk was een ‘snorrebot’ van dierlijk ‘bot’ gemaakt. De eerste snorrebotten dateren uit het jong paleolithicum. Het werkwoord ‘snorren’ betekent een snorrend geluid maken, wat dit ook moge zijn. Het is in ieder geval een zoemend monotoon geluid. Het soort materiaal, de vorm, de snelheid en de manier waarop de snorrebot gebruikt wordt zijn bepalend voor het geluid. Een stuk bot werd aan een touw geregen en rondgeslingerd. Het is een zeer oud en eenvoudig muziekinstrument. Bij hedendaagse primitieve culturen in Nieuw-Guinea en Australië worden snorrebotten gebruikt om in trance te komen, om vissen te lokken of om berichten over verre afstanden uit te wisselen. Wellicht had het voorwerp bij de prehistorische mens dezelfde functie.

In de 16de en 17de eeuw waren snorrebotten vermoedelijk bedoeld als speelgoed voor de kinderen. Ze hebben dan een andere vorm maar het principe blijft hetzelfde. Meestal zijn het dunne ronde gekartelde schijven, gemaakt van lood, met een diameter tussen 40 en 60 mm. In het midden van de schijf werden twee gaatjes voorzien. Door deze gaatjes werd een touwtje getrokken. De uiteinden van de touwtjes werden in de handen genomen en ‘opgewonden’ door de snorrebot op en neer rond te slingeren. Hierdoor werd het touwtje steeds kleiner. Nadien trok men aan het touwtje en liet men het afwisselend los waardoor het schijfje ronddraaide en een zoemend geluid maakte. De karteltandjes op de rand deden de snorrebot nog extra zoemen. In de jaren ’60 en wellicht ook nog in de jaren ’70 gebruikten de kinderen als snorrebot een grote knoop.

HVG 00066

De cirkelvormige snorrebot is gemaakt van lood. De rand is gekarteld uitgevoerd met 43 tandjes. Bifaciaal werd in het midden een cirkel gedrukt (?) met een diameter van 24 mm. Is dit de afdruk van een munt? De diameter van de snorrebot bedraagt 41 mm en de dikte is 2,9 mm. In het midden zijn twee gaatjes aanwezig met een diameter van 3 mm. Het gewicht is 24,84 gram. De snorrebot dateert vermoedelijk uit de 17de eeuw.