Vooral boekweitpap werd dagelijks bereid en gegeten in de 16de eeuw. Boekweit werd vanuit Azië pas ingevoerd in Europa vanaf de 14de eeuw. Het kruid werd vooral geteeld op arme zandgronden, boekweit stelde geen eisen aan de grond. Boekweit kon geteeld worden op plaatsen waar zonder bemesting niets anders wilde groeien. Het recipiënt bij uitstek om boekweitpap te nuttigen was de ‘papkom’ die massaal opduikt tijdens archeologisch onderzoek van lagen uit de 16de eeuw. Zo kwamen tijdens het onderzoek van het Hof van Goor te Tessenderlo tientallen papkommen aan het licht. Volgens de huidige wetenschappers zou boekweit de bloeddruk verlagen en het cholesterol in het bloed verminderen, het is ook glutenvrij en het bevat veel magnesium.

HVG 00107

De archeologisch complete papkom met één horizontaal geplaatst oor werd gemaakt van witbakkend klei. De brede (38 mm) rand is recht, vertoont draairibben en is onderaan licht manchetvormig.  Lokaal is de rand met loodglazuur bedekt. De onderzijde van de papkom bleef ongeglazuurd. De binnenzijde daarentegen is volledig bedekt met witte slibpap waarover loodglazuur werd aangebracht waardoor de binnenzijde een lichtgele kleur kreeg. Hier en daar zijn kleine lichtgroene vlekjes waarneembaar. De papkom staat op een standring (diameter 80 mm) die met de spatel werd toegeknepen. Afmetingen: diameter 155 (met oor 187) en hoogte 80 mm.

HVG 00108

De archeologisch complete papkom met één horizontaal geplaatst oor werd gemaakt van roodbakkend klei. De  rand is recht (25 mm)  en vertoont draairibben.  Lokaal is het bovenste gedeelte van de rand met loodglazuur bedekt, terwijl de onderzijde van de papkom ongeglazuurd bleef. De binnenzijde daarentegen is volledig bedekt met doorschijnende loodglazuur waardoor de binnenzijde een bruine kleur kreeg. De papkom staat op een geknepen standring (diameter 68 mm). Afmetingen: diameter 150 (met oor 168) en hoogte 77 mm.

HVG 00110

Van de papkom ontbreekt het oor dat horizontaal geplaatst werd, de aanzetten zijn nog zichtbaar. De kom werd gemaakt van roodbakkend klei. De rand (21,2 mm) is lichtjes naar binnen geknikt. Lokaal is de rand langs de buitenzijde met loodglazuur bedekt. De onderzijde van de papkom bleef ongeglazuurd. De binnenzijde daarentegen is volledig bedekt met witte slibpap waarover loodglazuur werd aangebracht waardoor de binnenzijde een lichtgele kleur kreeg. Hier en daar zijn kleine bruine vlekjes waarneembaar. De papkom staat op een standring (diameter 79,5 mm) die met de spatel werd toegeknepen. Afmetingen: diameter 161 en hoogte 80 mm. De oorkom werd digitaal gerestaureerd.