Al in de 12de eeuw werden in Siegburg potten gebakken. Het pottenbakkerscentrum ‘Aulgasse’ lag voor de poort van de stad. In de 14de eeuw werd dit centrum het leidende pottenbakkerscentrum van Europa omdat er voor het eerst, rond 1330, steengoed werd vervaardigd. De techniek werd alsmaar verbeterd tot het steengoed volledig versinterde, waardoor het waterdicht werd. De producten werden in grote hoeveelheden uitgevoerd in gans Europa. Het pottenbakkersambacht was in handen van enkele families. Een massaproduct was de zogenaamde ‘drinkschaal’. Fragmenten van deze schaal worden regelmatig tijdens prospectietochten gevonden. Bekend zijn ook de jacobakannen, schnellen en baardmankruiken. In 1632 werd Siegburg door de Zweden geplunderd, drie jaar bezet en werd de Aulgassewijk platgebrand waarna het ambacht nooit meer het eerdere hoogtepunt bereikte. Steengoed uit Siegburg is gemakkelijk te herkennen aan de grauwgrijze kleur van de scherf die dikwijls niet geglazuurd is.  Soms heeft het steengoed een roodgevlamd uiterlijk.

PPV 0130

Een fragment van een trechterhalsbeker (?) met een medaillon met een onbekende figuur. Mogelijk betreft het hier het portret van een paus met tiara.

PPV 0131

Op deze scherf zijn twee noppen bewaard gebleven. Noppen worden dikwijls als versiering van drinkschalen gebruikt.

Meer info:

Tijdschrift Archaeologia Regionis:

  • jaargang 1993 bladzijde 56-61