Het vinden van een oude zegelstempel is altijd een hoogtepunt voor een metaaldetectorist. Een zegelstempel is enerzijds een uniek en zeldzaam gebruiksvoorwerp en anderzijds is het soms mogelijk om de naam van de oorspronkelijke eigenaar te achterhalen, die dikwijls een rol speelde in de geschiedenis van de vindplaats. Voorwaarde is natuurlijk dat de tekst op het zegel leesbaar is en dat er archiefstukken kunnen gevonden worden die iets meer leren over de eigenaar ervan. Uiteraard is een document waaraan een afdruk van het gevonden zegel hangt, het beste vertrekpunt voor een determinatie, maar zo’n document kan slechts zelden opgespoord worden omdat de meeste zegels die gevonden worden, toebehoorden aan gewone mensen. In vele gevallen zijn van hen geen archiefsporen bewaard gebleven. In ieder geval moet elk gevonden zegelstempel correct beschreven worden zodat de kans om de historische context te vinden maximaal is.

De zegelstempel

De kleine bronzen zegelstempel werd gevonden door Testalid Jef. De korte steel heeft zes facetten en eindigt op een ruitvormige greep die voorzien is van een draagoog met een diameter van 2,7 mm. De maximale diameter van het zegel bedraagt 19 mm. De hoogte bedraagt 25 mm.

Op de zegelstempel staat, binnen een geometrische figuur van zes bogen, een wapenschild met een letter W op een gewafelde achtergrond. Het grootste deel van het omschrift is door corrosie helaas niet meer leesbaar. Tussen 6 en 8 uur meent de stempelspecialist Kris Didden de letters LM te kunnen herkennen. Het is niet onwaarschijnlijk gezien de initiaal W in het wapenschild dat hierin een fragment van de voornaam WILLELMI – van Willem – mag herkend worden.

Het lettertype en de vorm van de zegelstempel wijzen op een datering ten vroegste in de 14de eeuw. In de publicatie van auteur Jos Koldeweij ‘Geloof & geluk. Sieraad en devotie in middeleeuws Vlaanderen, Arnhem 2006’ staat op bladzijde 107 een zegelstempel afgebeeld die qua morfologie en figuur identiek is. Deze dateert volgens de auteur uit de periode 1300-1350.