Functioneel gezien benaderen prehistorische gepolijste stenen bijlen bijna de huidige metalen bijlen. Het probleem waarmee de stenen bijlen echter te kampen hebben is hun breekbaarheid. Bij een verkeerde slag kon de bijl breken door het schokeffect dat door het bijllichaam werd opgenomen en resulteerde in een breuk of beschadiging. Door de bijl ‘professioneel’ te schachten kon dit euvel grotendeels opgelost worden. Gewoonlijk werden de bijlen met leer omwikkeld en gevat in hertengewei, als manchet, maar ze konden ook rechtstreeks door de houten steel gestoken worden. Voor de steel werd hout van de es, iep of taxus gebruikt.

PPV 00628

De gepolijste bijl werd in de gemeente Lummen in twee stukken gevonden op een tiental meter van elkaar. De bijl brak tijdens prehistorische werkzaamheden ongeveer in het midden en werd gemaakt uit grijze vuursteen maar kreeg een lichtbruine tot bruine patina door het verblijf in de bodem. Ook op de breukvlakken is deze patina aanwezig. Oorspronkelijk was de bijl volledig gepolijst, zelfs het staartuiteinde werd zorgvuldig in een punt geslepen. Eén boord, die mooi afgerond geslepen werd, bleef volledig bewaard. Een deel van de bijl werd niet teruggevonden. Ook de tamelijk botte snede werd lokaal beschadigd in de steentijd, vermoedelijk is er een verband met de breuk. Toch is de bijl archeologisch gezien compleet. Afmetingen: 138,7 x 54,5 (58) x 27,1 mm.